Bih-Geto

Bih-Geto
 
HomeHome  Kako koristiti ovaj Forum?Kako koristiti ovaj Forum?  TražiTraži  RegistracijaRegistracija  LoginLogin  

Share | 
 

 Moji argumenti

Go down 
AutorPoruka
neeno
Admin
Admin
avatar

Broj komentara : 432
Reputation : 0
Points : 9
Registration date : 2008-10-11

KomentarNaslov komentara: Moji argumenti   Mon Nov 24, 2008 8:40 pm

Studentske demonstracije 1968


Ekonomska situacija u zemlji
Po završetku Drugog svetskog rata u Jugoslaviji dolazi do brzog ekonomskog napretka i krajem pedesetih i početkom šezdesetih godina ekonomski rast se kretao oko 10 % godišnje. Početkom šezdesetih godina Jugoslavija je imala sve više proizvoda koje je htela da ponudi svetskom tržištu ali se ispostavilo da su ti proizvodi, u određenoj meri nedovoljno kvalitetni i pre svega skupi zbog ne efikasne privrede. Izgradnjom mnogih političkih fabrika, vulgarizovanjem radničkog samoupravljanja, brzim razvojem birokratije, Jugoslavija se našla na prekretnici upravljanje „čvrstom rukom“ ili dalje liberalizacije u privredi. Pobornici „čvrste ruke“ su na Brionskom plenumu (1966.) pobeđeni i 1965. godine je započela „Privredna reforma“. Prvi efeketi privredne reforme su bila nagli porast cena i nezaposlenosti jer su mnoge firme zbog neefikasnog poslovanja propadale. Mnogi, iako zaposleni, mesecima nisu primali platu. Kao jedan od efekata rastuće nezaposlenosti veliki broj radnika je potražio posao u inostranstvu. Njihove odrednice su bile Nemačka, Francuska, Belgija, Holandija... Na zapadu je vladala konjuktura i jugoslovenska radna snaga se dobro plasirala i zarađivala. No u zemlji su ekonomske tenzije rasle.


Neposredni povod
2. juna 1968. je bila zakazana večernja manifestacija pod nazivom "Karavan prijateljstva 68" i "Mikrofon je vaš", čiji su organizatori bili Dom Omladine i Večernje novosti. Manifestacija je prvobitno trebalo da se održi u omladinskom naselju, napolju. Bilo je predviđeno da se u slučaju kiše priredba održi u sali Radničkog Univerziteta na Novom Beogradu. Kiše je ipak bilo i prednost za ulazak na priredbu su imali brigadiri i za sve zainteresovane studente nije bilo dovoljno mesta u dvorani. Oni koji su ostali napolju su protestvovali i uskoro su počele da lete kamenice. Priredba je prekinuta i došlo je do opšte tuče između brigadira i studenata. Uskoro je došla policija koja je tako brutalno delovala da su se brigadiri i studenti okrenuli protiv policije.


Sukob kod podvožnjaka
Trećeg juna tokom pre podneva održani su sastanci i nekoliko hiljada studenata je krenulo prema Beogradu noseći zastave, Titove slike i parole. Na mestu gde je danas (otprilike) bivša kineska ambasada se nalazio podvožnjak ispod pruge koja je išla pravcen današnjeg bulevara umetnosti ka Zemunu. Načelnik beogradske policije Nikola Bugarčić je izdao naređenje policiji da studenti ni po koju cenu ne smeju da prođu. Na mesto linije konflikta studenata i policijskog kordona (železnička pruga) su ubrzo stigli Veljko Vlahović, poznati predratni studentski vođa i ugledni revolucionar, veoma popularan među studentima i Miloš Minić tadašnji predsednik skupštine Jugoslavije. Pregovori su potrajali neko vreme a onda je došlo do incidenta koji se pretvorio u policijski juriš na studente. Policija pod šlemovima je upotrebila vatreno oružje bilo je mnogo ranjenih a broj poginulih je zataškan ali se kretao do četiri poginula. Studenti su zapalili vatrogasnu cisternu koja se tu zatekla i gurnuli je u podvožnjak da ometu saobraćaj. Studenti su se pred žestokim naletom policije povukli u neredu. Na ulici su ostali delovi odeće i cipele studenata.


Štrajk
U osamnaest časova uveče u zgradi Rektorata (Filozofski fakultet) održan je hitan sastanak svih dekana fakulteta i akademija (oko 40 fakulteta i akademija) i doneta je odluka o opštem štrajku univerziteta, prekidu predavanja i ispita. beogradski univerzitet je tada imao oko 50.000 studenata!

Rektor beogradskog univerziteta Dragiša Ivanović je bio u poseti istočnoj Nemačkoj. Iako prozivan od strane studenata, da se stavi načelo pobune, on se sve vreme nije pojavio u Beogradu. među studentima je kružila šala "...da je zgrabio prvi bicikl i krenuo prema Beogradu".

Jezgro pobune se prenelo na sve fakultete, organizovane su studentske straže, štamparije letaka i sl. List „Student“ čiji j glavni i ofgovorni urednik bio student filologije Đorđije Vuković je svakog dana imao vanredno izdanje.

Fakulteti su blokirani od strane policije, ulaz i izlaz je bio samo sa indeksom. Uskoro su fakultetima presečene telefonske linije a povremeno je nestajalo i struje.

Za tih sedam dana štrajka policija je više puta upadala na fakultete i premlaćivala studente. Studenti su hapšeni i premlaćivani za najmanji povod.

Na filozofskom fakultetu je počeo intenzivan program. Po ugledu na francusku buržoasku revoluciju formirani su „konventi“ za ekonomiju, politiku i druge teme. Profesori kao što su Nikola Milošević, Dragoljub Mićunović i drugi su držali predavanja i diskutovali sa studentima o svim problemima društva.

Na glavnoj bini su se smenjivali umetnici od kojih je Stevo Žigon dobio ovacije izvođenjem govora Robespjera iz predstave koja se tada igrada i Jugoslovenskom dramskom pozorištu "Dantonova smrt". Filmski režiser Dušan Makavejev je danima sve to snimao a svaka dva, tri sata trake su odnošene u nepoznatom pravcu! Naročito umetnici se masovno solidarišu sa studentima i među njima i Desanka Maksimović, Mira Alečković...

Demonstracije su odmah dobile političku, levičarsku konotaciju. Na inicijativu studenata Beogradski univerzitet je dobio novo ime „Crveni univerzitet Karl Marks“. Kompozitor Vuk Stambolović je komponovao revolucionarnu himnu čiji je refren bila „Leva, leva, leva“.

Najpopularnija parola je bila "Dole crvena buržoazija", "Izvozimo ljude kao smrznutu govedinu!“

Napravljen je spisak studentskih zahteva koji su se kretali od „puštanja na slobodu svih uhapšenih“ i „smena šefa policije Beograda“ do „slobode štampe“ i uvođenja kategorije „minimalni lični dohodak (plata)“.

U svim redakcijama i na televiziji je uvedena cenzura, predstavnici policije su sedeli u svim redakcijama. U novinama su bili članci koji su govorili o „šačici kriminalaca“, „studentima koji neće da uče“, „šta hoće sudenti, kad imaju daleko viši standard od ostalih članova društva“.

Niko od političara se nije javljao, svi su čekali šta će da kaže Tito. A Tito je poslao par svoji emisara da na licu mesta vide o čemu se radi.

S jedne strane postojale su informacije da se policija sprema na težak obračun sa studentima pa su čak stizala pojačanja iz unutrašnjosti. U fabrikama oko Beograda radnici su se takođe spremani da krenu u obračun sa studentima.

Kraj demonstracija
Sedmoga dana demonstracija Tito je prelomio i u kasnim večernjim časovima se obratio studentima posredstvom televizije. U svom dosta nervoznom i improvizovanom govoru on je rekao „da je bilo nekih nepravilnosti“ i da „niko nije nezamenljiv, pa ni ja!?“.

Studenti su brzo shvatili da ipak neće sve ostati kako je bilo i da je ovo maksimum koji je mogao da se dobije. Demonstracije su se pretvorile u manifestacije sa pesmom i klicanjem Titu.

Normalna nastava tj. ispitni rok je uspostavljen posle nedelju dana da bi se studentima dalo vremena da se pripreme za ispite.


Posledice
Šef beogradske policije nije smenjen. Uvedena je kategorija „minimalni lični dohodak“. Oštre ekonomske reforme su izgubile dah. Kolovođe revolucije Vladimir Mijanović „Vlada Revolucija“, Sonja Liht, Đorđije Vuković i drugi su izbačeni sa fakulteta, oduzeti su im pasoši. Nekima je učešće u demonstracijama ostalo kao beleg za ceo život pa im je i kasnija stručna karijera bila ugrožena.

_________________
da repliciram ovome gospodinu.Neobrase se lubenice dok sljive nepopadaju
Na vrh Go down
Vidi profil korisnika http://bihgeto.forumieren.com
neeno
Admin
Admin
avatar

Broj komentara : 432
Reputation : 0
Points : 9
Registration date : 2008-10-11

KomentarNaslov komentara: Ono sto niste znali o aliji   Mon Nov 24, 2008 8:45 pm

alija izetbegovic

Diplomirani pravnik, bivši predsjednik Predsjedništva Bosne i Hercegovine i Stranke demokratske akcije. Rođen je u bošnjačkoj (muslimanskoj) obitelji u Bosanskom Šamcu u sjevernoj Bosni 8. kolovoza 1925. godine. Zanimljivo je spomenuti kako je obitelj Izetbegović porijeklom je iz Beograda, kojega napuštaju 1868. godine nakon poraza turske vojske od Srba. Od stanovitog bega Izeta uzimaju prezime i postaju Izetbegovići. U Sarajevo doseljavaju 1928. godine. U Sarajevu Alija Izetbegović kreće u mušku relanu gimnaziju. Već u prvom razredu ide na popravni iz prirodopisa i gimnastike, u drugom pada na zemljopisu, dok u petom polazi popravni iz povijesti. U šestom ga škola konačno krenula - zbog prekida nastave uslijed početka rata svi učenici dobivaju iste ocjene.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata bavi se humanitarnim radom. Raščišćava ruševine sarajevskih džamija i skriva Muslimane od četnika. Kratko je vrijem bio član SKOJ-a, nakon čega se učlanjuje u Mlade Muslimane. Dana 1. ožujka 1946. godine, za vrijeme odsluženja vojnog roka, po njega dolaze pripadnici KNOJ-a. Zbog pan
e aktivnosti i pripadnosti organizaciji Mladi Muslimani, osuđen je na tri godine zatvora. Za vrijeme robije radi na izgradnji zgrade Centralnog komiteta SK BiH (Saveza komunista Bosne i Hercegovine). Nakon izlaska iz zatvora studira pravo i radi kao pravni savjetnik u tvtki Bosna. U to vrijeme, prema nekim izvorima, nacionalno se izjašnjava kao Srbin. Uskoro ponovo otkriva da je Musliman i 1970. piše znamenitu Islamsku deklaraciju u kojoj, između ostalog, zapisuje: ...Islamski poredak može se ostvariti samo u zemljama u kojima Muslimani predstavljaju većinu stanovništva. Bez ove većine islamski poredak se svodi samo na vlast i može se pretvoriti u nasilje. Zbog toga je proglašen nacionalistom koji zagovara etnički čistu Bosnu i Hercegovinu, te je osuđen (tzv. Sarajevski proces) na 14 godina zatvora. Kazna mu je dva puta smanjivana, da bi na kraju, zalaganjem dvaju pravnika - Koste Čavoškog i Vladimira Šeksa - odrobijao pet godina i osam mjeseci. Kaznu je odslužio u Foči, usavršivši u zatvoru tapetarski zanat. Iz zatvora je pušten 1988. godine.
Po izlasku iz zatvora na poziv svog prijatelja Adila Zulfikarpašića odlazi u Zürich. Godine 1989. osniva Muslimansku stranku u Jugoslaviji (MSUJ). Ta stranka nije dugo opstala pa u svibnju 1990. osniva Stranku demokratske akcije (SDA). Na osnivačkoj skupštini Stranke demokratske akcije, u Sarajevu 26. svibnja 1990. godine, Izetbegović poručuje pobornicima zakona o zabrani osnivanja nacionalni stranaka da oni najčešće potežu argument da će se bez njih naordi u Bosni potući i uhvatiti za vratove. Obavještavamo ih da nemamo namjeru da se tučemo i da nas prestanu braniti jedne od drugih... Nakon prvih višestranačkih izbora Izetbegović ulazi u Predsjednišvo BiH, te biva izbaran za prvog predsjednika Predsjedništva. Za predsjednika ga je predložio Fikret Abdić, koji je među Muslimanima dobio najviše glasova na izborima, a kandidaturu je prvi podržao Nikola Koljević iz SDS-a (Srpska Demokratska Stranka). Za vrijeme rata u Hrvatskoj umiruje građane tvrdnjama da rat u Bosni i Hercegovini nije moguć, već tek manji incidenti. Istovremeno poziva regrute iz Bosne i Hercegovine da ne odlaze u JNA (Jugoslavenska narodna armija). U ožujku 1992. u Bosni i Hercegovini je održan referendum za nezavisnost BiH kada je većina Muslimana i Hrvata glasovala za nezavisnost BiH, dok je većina Srba bojkotirala glasovanje. Izetbegovićeva vlada objavila je deklaraciju o nezavinosti Bosne i Hercegovine isti mjesec. Kao odgovor na to bosanski Srbi proglasili su vlastitu državu - Srpsku Republiku Bosnu i Hercegovinu, kasnije Republiku Srpsku. U travnju 1992. počinje četverogodišnji incident u Bosni i Hercegovini. Ponavlja se scenarij već viđen u Hrvatskoj - srpski nacionalisti zauzimaju dijelove BiH proglašavajući ih autonomnim područjima (sada već zaboravljene tzv. SAO - Srpske autonomne oblasti). Hrvatski nacionalisti nešto kasnije proglasili su Hrvatsku Zajednicu Herceg Bosnu (HZ HB) na teritoriju koji su oni kontrolirali i oformili svoju vojsku - Hrvatsko vijeće obrane (HVO).
Po povratku s konferencje u Lisabonu (Portugal) 1992. godine na sarajevskom aerodromu zarobljava ga general Đurđević, tražeći da se iz obruča u centru grada pusti general Kukanjac sa svojom vojskom. Srećom po Izetbegovića dolazi do sporazuma "posvađanih" strana te Kukanjc izlazi iz Sarajeva sa svojim jedinicama, a Izetbegović biva pušten. U studenome 1995. Izetbegović je s hrvatskim predsjednikom Franjom Tuđmanom i srpskim predsjednikom Slobodanom Miloševićem potpisao mirovni sporazum u Daytonu, Ohio. Taj ugovor dao je 51 % teritorija Bosne i Hercegovine muslimansko-hrvatskoj federaciji, a ostatak srpskoj republici. Sukladno tom ugovoru multinacionale vojne snage (IFOR) predvođene NATO paktom raspoređene su diljem BiH.
Politički protivnici Aliji Izetbegoviću predbacuju preveliko oslanjanje na zatvorski krug prijatelja, kontinuirano loš odabir kadrova i kolebljivost. Oni oštriji predbacuju mu da od Bosne pravi klasični begovat. Ono što je činjenica jeste da čim je postao predsjednik Predsjedništva BiH sina Bakira, arhitektu, postavlja na mjesto direktora za izgradnju grada, a kćerku Sabinu najprije za osobnu prevoditeljicu, potom tajnicu, a naposljetku i za šeficu kabineta. Za vrijeme rata u BiH Izetbegovićeva supruga kao izbjeglica odlazi u Tursku, a kćerka neko vrijeme provodi na Braču. Mi smo na neki način i Istok i Zapad; jer smo muslimani - mi razumijemo dileme islamskog svijeta; jer smo evropski narod - mi razumijemo dileme Zapada, teza je na kojoj je gradio svoje dobre odnose i sa Istokom i sa Zapadom. Deklarativno se nikada nije prestao zalagati za cjelovitu i demokratsku Bosnu i Hercegovinu, ali unatoč tome njegov utjecaj nikada se nije proširio izvan bošnjačkog naroda.
Za razliku od druga dva potpisnika Daytonskog sporazuma Izetbegović se 14. listopada 2000. povukao iz politike otišavši u mirovinu i napuštajući mjesto predsjednika Predsjedništva Bosne i Hercegovine. Preminuo je 19. listopada 2003. godine u Sarajevu.

_________________
da repliciram ovome gospodinu.Neobrase se lubenice dok sljive nepopadaju


neeno: komentar modifikovan dana: Mon Nov 24, 2008 8:50 pm; prepravljeno ukupno 1 puta
Na vrh Go down
Vidi profil korisnika http://bihgeto.forumieren.com
neeno
Admin
Admin
avatar

Broj komentara : 432
Reputation : 0
Points : 9
Registration date : 2008-10-11

KomentarNaslov komentara: o Sarajevskom procesu   Mon Nov 24, 2008 8:49 pm

Dvadeset prvog augusta 1983. dvanaestoro Bosnjaka osudjeni su na 90 godina zatvora. I poslije 16 godina javnost o ovom procesu ima kontroverzna gledista. Sintagma "etnicko ciscenje" prvi put je pomenuta povodom ovog procesa: napisao ju je dr. Fuad Muhic tvrdeci da su njih trinaestoro zagovarali "etnicki cistu Bosnu". Stane Dolanc, kao sekretar SUP-a SFRJ, prosirio je zagovaranje i na Kosovo. Raif Dizdarevic je smatrao da iza njih stoji Amerika, Nijaz Dizdarevic je u Teheranu tvrdio kako je "Izetbegoviceva grupa u dosluhu sa CIA-om", a Hamdija Pozderac je u Bagdadu rekao da su agenti Homeinija. Dobrica Cosic je sa 12 akademika potpisao peticiju trazeci njihovo pomilovanje, a Papa se preko kardinala Kuharica zelio zauzeti za njih... Dani prvi skidaju tabue i sa ove vazne epizode nase bliske proslosti otvarajuci svoje stranice jednom od neposrednih aktera svih zbivanja oko Sarajevskog procesa: jos u ovom broju, Nedzad Latic, bivsi proskribirani ljiljanovac, nudi svoju istinu o onome sto nikada nije objavljeno. Kako su Tito i Jovanka spasili porodicu Latic? Ko je sve skupljao novac za advokate? Zasto se Melika Salihbegovic vratila islamu? Sta je Rajko Danilovic zamjerio Edini Residovic? Kakvu je ulogu imao Fahrija Karkin? Ko je pretukao Adnana Silajdzica? Kako je tada pisalo Oslobodjenje? Zasto je "onaj Izetbegovic bolji od ovog danas"? Da li je sudjenje tada anonimnom Izetbegovicu i sljedbenicima spasilo Muhsina Rizvica, Muhameda Filipovica, Enesa Durakovica, Nijaza Durakovica i samog Hamdiju Pozderca? Gdje su i sta rade tadasnji isljednici, svjedoci, simpatizeri, sapatnici...

_________________
da repliciram ovome gospodinu.Neobrase se lubenice dok sljive nepopadaju
Na vrh Go down
Vidi profil korisnika http://bihgeto.forumieren.com
Sponsored content




KomentarNaslov komentara: Re: Moji argumenti   

Na vrh Go down
 
Moji argumenti
Na vrh 
Stranica 1/1
 Similar topics
-
» Evo malo stariji januarska 80 Slavonaka Požega a onda Ljubljana vojna policija

Permissions in this forum:Ne možete odgovoriti na teme ili komentare u ovom forumu
Bih-Geto :: Politika i desavanja :: Politika-
Idi na: